poniedziałki, środy, piątki
od 16.00
tel. 91 421 33 50
w dni robocze
od 14.00 do 20.00
Niepłodność małżeńska
Niepłodność małżeńska jest to brak ciąży po roku współżycia nastawionego na koncepcję, tj. bez stosowania metod antykoncepcyjnych. W Polsce problem dotyczy 18 - 20 % młodych małżeństw. Wśród niepłodnych w 35% przyczyną niepłodności leży po (...)

Zaburzenia statyki narządu rodnego
- obniżanie się lub wypadanie ścian pochwy, obniżanie się lub wypadanie macicy

Operacje obniżania się/wypadania pochwy wykonywane są w sytuacjach gdy tkanki zawieszające macicę i pochwę w obrębie miednicy mniejszej zostały rozciągnięte lub rozerwane podczas porodu i/lub straciły swą elastyczność w związku z postępującym starzeniem się.

Mogą to być uszkodzenia izolowane, ale najczęściej stanowią kombinację kilku wyżej wymienionych.

Techniki operacyjne stosowane w takich przypadkach obejmują klasyczne zabiegi chirurgiczne wykorzystujące tkanki własne pacjentki lub stosowanie syntetycznych siatek polipropylenowych wszczepianych jako protezy uszkodzonych powięzi i więzadeł.
Ze względu na niezadowalające, krótkotrwałe wyniki operacji naprawczych z wykorzystaniem tkanek własnych podlegających procesom starzenia się, są one wykonywane rzadziej, w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Szybki postęp technologii w dziedzinie wszczepialnych materiałów syntetycznych powoduje, że najczęściej sięga się po implanty propylenowe.

Siatki/taśmy polipropylenowe są wprowadzane pomiędzy tkanki, tak że nie są one później widoczne i wyczuwalne przez pacjentkę.

Po przeprowadzeniu procesu diagnostycznego pozwalającego na precyzyjne określenie rodzaju uszkodzeń planowane jest lecznicze.


Ze względu na to, że uszkodzenia w obrębie tkanek dna miednicy i dolnych dróg moczowych mają najczęściej złożony charakter leczenie zabiegowe planowane jest kilkuetapowo. Zabiegi stabilizujące dno miednicy najczęściej nie są wykonywane jednoczasowo z zabiegami operacyjnymi, których głównym celem jest wyleczenie nietrzymania moczu (operacje pętlowe "sleeng").
W zależności od współistnienia innych patologii w obrębie narządu rodnego, stanu zdrowia i wielu innych uwarunkowań operacje mogą być przeprowadzane:

  • klasycznie poprzez otwarcie powłok jamy brzusznej,
  • z dojścia pochwowego,
  • techniką laparoskopową.
  • Jednym z najważniejszych elementów leczenia jest obok właściwego wyboru techniki operacyjnej, wybór właściwego materiału syntetycznego (siatki, taśmy, szwy). Różni się on gramaturą, splotem nici, kształtem wykrojów, wchłanialnością, odczynowością, kurczliwością, elastycznością, wykończeniem brzegów, ceną. Właściwy dobór materiałów ma olbrzymi wpływ na skuteczność leczenia oraz ilość ewentualnych wczesnych i późnych powikłań pooperacyjnych.

    PRZYGOTOWANIE PACJENTKI DO OPERACJI
    Pacjentki miesiączkujące powinny być poddawane operacji w pierwszej fazie cyklu miesiączkowego. Należy wykluczyć zakażenia pochwy oraz inne infekcje ogólnoustrojowe o charakterze wirusowym i/lub bakteryjnym które mogą wikłać okres pooperacyjny.
    Pacjentki po menopauzie u których stwierdza się zmiany wsteczne w obrębie nabłonka pochwy powinny przyjmować przez 6 tygodni miejscową substytucję hormonalną (dopochwowo). Przed włączeniem substytucji należy wykluczyć wszelkie przeciwwskazania do jej stosowania.
    Schorzenia o charakterze internistycznym, kardiologiczne, onkologicznym, neurologicznym i tp, powinny być wyleczone lub gdy są one przewlekłe powinny być w okresie remisji pozwalającej na poddanie się operacji. Możliwość taka powinna być potwierdzona pisemnie przez lekarza danej specjalności.

    dr n. med. Andrzej Puchalski